ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಜಟಕಾಬಂಡಿ ನಿತ್ಯವೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಸಾಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ.ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಾತ್ರ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆಗುತ್ತವೆ.ಆ ತರಹ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆದ ಘಟನೆಗಳು ,ನೆನೆಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಸುಮ್ಮನೇ ಉಳಿದರೆ ಓಕೆ.ಕೆಲವೊಂದು ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಗಾಗ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಮನದ ತೀರವನ್ನು ಬರೀ ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಹೋದರೇ,ಕೆಲವೊಂದು ಮನದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತೆಗದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ.ಕೆಲವೊಂದು ಅಲೆಗಳು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಎನಾದರೂ ತಂದು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸುನಾಮಿಗಳಂತೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾ, ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ತರಿಸುತ್ತವೆ.
ನನಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಬಹುದು . ನೆಂಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರು , ಆಪ್ತರು,ಸಾಯುವಾಗ ತೆಗದುಕೊಂಡು ಹೋಗದೇ ಇರುವ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಬಹುದು ,ಹಾಗೆ ಬದುಕಿದವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೇ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ? ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಆಂದರೂ ,ಅವುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತಗಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಶನಿಯೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುವುದು ಬಿಡಬಹುದು ,ಆದರೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಆಗುವುದು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನಾವು ಸತ್ತಾಗ.
ಆದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಇದೆ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ನಾವೇನೋ ನೆನೆಪುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಘಳಿಗೆಯಿಂದ, ನಾವು ನೆನೆಪುಗಳಾಗಿ ಬದುಕುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವುಗಳು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನೆಪಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆಯೋ,ಕೆಟ್ಟ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಭಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನಾವು ಬದುಕುವ ನಾಲ್ಕು ದಿನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೇವೆಯೋ,ಆ ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕು ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ,ಅವನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣುಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಕೆಲವೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.ಸತ್ತ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ಜನರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಇದರಲ್ಲೂ ಇಬ್ಬರು ತರಹದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬರ ನೆನಪಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ.ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ . ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಇನ್ನೊಂದು ತರಹದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ ಅವರ ನೆನಪು ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ.ಯಾಕಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆವೋ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜನರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಬದುಕೋಣ .ಏನಂತೀರಾ?
ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ,ನಾನೇನೋ ಬರೆಯಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು ಒಂದಾದರ ಮೇಲೊಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರಲು ಶುರು ಆಗಿ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದೆ.ನೆನಪುಗಳ ಶಕ್ತಿಯೇ ಹಾಗೆ. ಅಲ್ಲವೇ?
English Summary:So many incidents occur in our daily life.But only some of them get registered in our mind and we call them memories.These memories are like waves.They keep on kissing the shore.Some of the waves just make the shore wet,some take away with them things which were on shore.Some waves bring some new things to shore .Some of them keep on hitting like tsunami waves which cause heart attack.One can live his life leaving relationships,property etc etc but not these memories.Actually we may try to forget these memories but they will not leave us.They leave us only once and that is when we die.But after our death we remain as memories in other people's heart.But its our life which decides whether we remain as good or bad memories. So,we have to lead a good life in order to remain as good memories after we die.
ನನಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಬಹುದು . ನೆಂಟರು, ಸ್ನೇಹಿತರು , ಆಪ್ತರು,ಸಾಯುವಾಗ ತೆಗದುಕೊಂಡು ಹೋಗದೇ ಇರುವ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಬಹುದು ,ಹಾಗೆ ಬದುಕಿದವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೇ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ? ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಆಂದರೂ ,ಅವುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಾಗ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ತಗಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಶನಿಯೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುವುದು ಬಿಡಬಹುದು ,ಆದರೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಆಗುವುದು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ನಾವು ಸತ್ತಾಗ.
ಆದರೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿಷಯ ಇದೆ. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ನಾವೇನೋ ನೆನೆಪುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಆ ಘಳಿಗೆಯಿಂದ, ನಾವು ನೆನೆಪುಗಳಾಗಿ ಬದುಕುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ನಾವುಗಳು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನೆಪಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆಯೋ,ಕೆಟ್ಟ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಶೈಲಿ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಭಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ನಾವು ಬದುಕುವ ನಾಲ್ಕು ದಿನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತೇವೆಯೋ,ಆ ರೀತಿಯ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಅವರ ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ.ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕು ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ,ಅವನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣುಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಕೆಲವೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.ಸತ್ತ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ಜನರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಇದರಲ್ಲೂ ಇಬ್ಬರು ತರಹದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬರ ನೆನಪಾದಾಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ.ಸ್ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ . ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಇನ್ನೊಂದು ತರಹದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ ಅವರ ನೆನಪು ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ.ಯಾಕಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆವೋ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಗಮನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಜನರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಬದುಕೋಣ .ಏನಂತೀರಾ?
ಅದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ,ನಾನೇನೋ ಬರೆಯಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ನೆನಪುಗಳು ಒಂದಾದರ ಮೇಲೊಂದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರಲು ಶುರು ಆಗಿ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದೆ.ನೆನಪುಗಳ ಶಕ್ತಿಯೇ ಹಾಗೆ. ಅಲ್ಲವೇ?
English Summary:So many incidents occur in our daily life.But only some of them get registered in our mind and we call them memories.These memories are like waves.They keep on kissing the shore.Some of the waves just make the shore wet,some take away with them things which were on shore.Some waves bring some new things to shore .Some of them keep on hitting like tsunami waves which cause heart attack.One can live his life leaving relationships,property etc etc but not these memories.Actually we may try to forget these memories but they will not leave us.They leave us only once and that is when we die.But after our death we remain as memories in other people's heart.But its our life which decides whether we remain as good or bad memories. So,we have to lead a good life in order to remain as good memories after we die.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ